Pekari ga stavljaju u kolače, domaćini zabava u topla pića, a barmeni poslužuju koktele sa štapićem cimeta za miješanje! Neki barmeni koriste cassiu (kasija) – začin sličan cimetu, no jeftiniji od njega.
I cimet i cassia su osušena kora azijskog zimzelenog drveća koje pripada porodici lovora. Šri Lanka je glavni izvor cimeta i Portugalci koji su se nastanili tamo iskorištavali su te bogate izvore, a kasnije su tu eksploataciju nastavili Englezi.
Drvo od kojeg se dobiva cimet je autohtono drvo otoka, njegova se kora guli dva puta godišnje i to tokom kišne sezone. Unutarnji dio kore se udara, razreže, a onda pažljivo oguli i ostavlja sušiti, kada se događa i uvijanje kore te se formiraju dobro poznati štapići.
Cimet se nekoliko puta spominje i u Bibliji, gdje se navodi kao drevni začin. Aromatična svojstva cimeta su posebna i toliko se ističu, da su kuhari jednostavno primorani koristiti ga, ne samo u slasticama, već i u mesnim jelima!
Razliku između štapića pravog cimeta i cassie, iskusni kuhar može razaznati golim okom, ali samljeven začini se teško raspoznaju jedan od drugoga.
I dok su europski kuhari cimet ''izgnali'' u slastičarnice, u Sjevernoj Americi i na Bliskom Istoku, on se, osim za slastice, koristi i kod spremanja jela od mesa i divljači.
